Un jardí secret de dues flors soles, que s’estimen i frisen, que es compliquen la vida.
Un jardí secret fins que ho deixa de ser Ja no són dos flors sinó tres. Una queda pansida, sola i a un racó.
una flor que echa a volar ? no, era una mariposa ! (poema Zen)
teo dit això a juliol 20, 2010 a 7:12 pm | Respon
Fill in your details below or click an icon to log in:
You are commenting using your WordPress.com account. ( Log Out / Canvia )
You are commenting using your Twitter account. ( Log Out / Canvia )
You are commenting using your Facebook account. ( Log Out / Canvia )
Connecting to %s
Notify me of follow-up comments via email.
Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.
Join 69 other followers
Get every new post delivered to your Inbox.
una flor que echa a volar ?
no, era una mariposa !
(poema Zen)